Tuesday, 25 November 2014

ഒരു നറുപുഷ്പമായ്..

video
     
     ആദ്യയോന്നും അല്ല ഇത് കാണുന്നേ.. എത്രയോ തവണ.. പക്ഷെ കാണുമ്പോഴൊക്കു ഉള്ളിൽ കൊത്തി വലിക്കും...

     പാട്ടുപാടി കൂട്ടു കൂടി അവര്‍ പുതിയ കാലത്തിലേയ്ക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു. ഓര്‍മ്മകളുണരുമ്പോള്‍ അവര്‍ പിന്നെയും പലതവണ ആ കടല്‍ത്തീരത്ത് വന്നു അവര്‍ സ്വയമല്ല, കൈപിടിച്ച പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്കൊപ്പം. പാതിനിര്‍ത്തിയ പാട്ടു പോലെയുള്ള ആ പ്രണയത്തിന്‍റെ അഗാധമായ തേടലുള്ളതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അവര്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ കടല്‍ക്കരയില്‍ വന്നിട്ടു പോയത്. വെള്ളിക്കെട്ടു വീണ മുടിയിഴയുമായി വീണ്ടുമൊരു കണ്ടുമുട്ടലിന്, കാലം ഒരു സന്ധ്യയെ കൂടി ഒരുക്കുമെന്നോ കാണാത്ത ഭാവത്തില്‍ അറിയാത്ത മുഖത്തില്‍ ചിരപരിചതരുടെയൊപ്പം അപരിചിതരായി നില്‍ക്കേണ്ടി വരുമെന്നോ അവര്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ഓര്‍ത്തു കാണുമോ?

     അങ്ങിനെ ഒരു സാഹചര്യത്തിലൂടെ കടന്നു പോന്ന ഓരോ ആണും പെണ്ണും.. ഒരിക്കലെങ്കിലും ഉള്ളില്‍ കരഞ്ഞു കാണില്ലെ .. നിരത്താന്‍ എന്തൊക്കെ ന്യായങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ...

     ഇനിയുമുണ്ടാകാം നീളുന്ന മിഴികളുടെ നോവ്... അതു കൊള്ളിക്കുന്ന മധുര ഭാവം. അതോര്‍ത്തിരിക്കുന്ന മിഴികള്‍…

Monday, 24 November 2014

Back to where you belong...!

     Life teaches you some fabulous lessons at times... those moments which will help you view things and people with a fresh perspective a brand new outlook.. all those same old things and people seem very different to you then.. helps you mould a new outlook about things in general and bring back that zest to live... love... let love be... Life actually then goes in circles.. and starts again from where you thought was the end.. that fab journey through the once trodden path...

     Those moments when you start yearning for that safety blanket... the security of a relationship.. when you want to view things differently and come out as a new individual altogether after the catharsis... Sometimes it so happens that you realise what you thought was the right choice you made.. the right decision you took... needs to be relooked into.. but you hesitate to accept it and withdraw into the shell of indifference... but a moment comes when you crave to come out of it to the world of emotions.. the much beautiful world which will make you laugh.. cry.. love.. and live.. that moment when you start 'living' and not 'existing'...

     One day you go back to where you belong.. and realise the worth of the ones you left somewhere in your journey of life… that ‘U’ turn to the right destination.. when you find your safest corner in this unforgiving world.. when you start living your life afresh, safe in the shadow of your loved ones.. and feel secured… It is never too late to correct things.. to say that you care.. to show that you love.. every moment is an opportunity.. make the most of it… never keep it till tomorrow to convey what you feel… a feeling when eyes will be yours and dreams will that be of your loved ones’…

     “Fence me in.. the world is too big out here… and I don’t like it without you.. and when it gets cold in the winters of my grief.. I will surrender and listen to the heat of my heart..”

Friday, 7 November 2014

Till we meet again...

I have always felt that love is something which you can never define… love of all kinds… the whole sea of emotions that it brings along with it… is way beyond our understanding most of the time… specially the shadow of loneliness that it carries within… the kind of loneliness separation brings into our lives… 

Sometimes in life everything seems like nothing… we always yearn for a little more time.. some more attention.. a bit more of love… what ever we get seems just not enough… but that’s the way of love… where reason just can’t take a lead… where your emotions take the better of you and you just let yourself get lost in that sea of emotions… It usually happens in relationships… of all kinds… we always look for something more… that desire is always there unsettled.. but if we look at it in a different perspective that is the very beauty of the beautiful emotion called love…

Time is never long when in love… there is always a touch of yearning… which is like a gentle breeze that revitalizes your soul.. but I feel that yearning should never lead to discontent.. you are warm enough but still you tend to freeze.. you are fed enough but still you let hunger haunt you… we should all be able to strike a fair balance and experience the blissful emotion… by not letting our yearning wander into new unknown fields where you get lost and deserted… “Today I begin to understand what love must be, if it exists... When we are parted, we each feel the lack of the other half of ourselves. We are incomplete like a book in two volumes of which the first has been lost. That is what I imagine love to be: incompleteness in absence….”

“ I have found the paradox..that if you love until it hurts…there can be no more hurt..but only more love…”